ایزو در عکاسی چیست؟

ایزو دوربین چیست؟

ISO در عکاسی نگاتیو, به میزان حساسیت فیلم به نور نیز  گفته می شود و برحسب  مقادیری که ممکن است روی بسته های نگاتیو وجود داشته باشد(مثل 800,400,200,100,..) سنجیده می شود.هرچه عدد کوچکتر باشد, میزان حساسیت نگاتیو به نور کمتراست و عکس شفاف تر خواهد بود.در عکاسی دیجیتال, ISO میزان حساسیت سنسور ها به نور را بیان می کند و همان قواعد عکاسی دیجیتال را دارد.

تنظیمات ISO

این تنظیمات معمولا برای سرعت بیشتر شاتر در شرایط بسیار کم نور انجام می شود. به طور  مثال زمانی که می خواهید از ورزش هایی که داخل سالن و در نور کم (نسبت به فضای باز) انجام دهید, عکس بگیرید و آنها را ثابت نشان دهید,به تنظیمات خاص ISO نیاز  دارید.

لازم است بدانید که با درجات بالای ISO تصاویر نویزداری ایجاد خواهد شد.بسیاری از افراد ترجیح می دهند دوربین را روی حالت اتوماتیک قرار دهند تا خودش تنظیمات ISO را متناسب با سوژه انجام دهد در صورتی که حالت اتوماتیک سعی می کند کمترین درجه ی ISO را انتخاب کند.  اما بیشتر دوربین ها اجازه ی تنظیم ISO را به شما می دهند.هنگامی که شما درجه ی ISOO را تغییر می دهید, می بینید که تنظیم دوباره ی سرعت شاتر و دیافراگم ضروری است.به طور مثال اگر درجه ی ISO را از 100 به 400 تغییر دهید, باید سرعت شاتر را افزایش دهید وو دیافراگم را کم کنید.

سوالاتی که باید هنگام تنظیم ISO از خودتان بپرسید:

نور: آیا نور کافی وجود دارد؟

شفافیت: تصویری نویز دار می خواهم یا شفاف؟

سه پایه: نیاز به سه پایه دارم یا نه؟

تحرک: سوژه ی من متحرک است یا ساکن؟

مثلا در شرایطی که  نور کافی وجود دارد, می خواهم کمی نویز داشته باشد, از سه پایه استفاده می کنم و سوژه ام ثابت است, باید از درجه ISO کمتری استفاده کنم. یادتان باشد که با افزایش ISO نویز بیشتری خواهید داشت.

شرایطی که ممکن است نیاز به درجات بالای ISO باشد:

ورزش هایی که در فضای بسته انجام می شوند، که ممکن است سوژه سریع حرکت کند و نور کافی وجود نداشته باشد.

کنسرت ها: فضا کم نور است و امکان استفاده از فلاش هم وجود ندارد.

نمایشگاه ها : برخی از نمایشگاه ها استفاده از فلاش را ممنوع کرده اند با این که فضای داخلی آنها نور کافی ندارد.

جشن تولد ها: فوت کردن شمع در یک اتاق تاریک حس خاصی به عکس می دهد که ممکن است با نور فلاش از بین برود. درجه ی بیشتر ISO می تواند در ثبت چنین صحنه ای به شما کمک خواهد کرد.

ISO یکی از بخش های بسیار مهم عکاسی دیجیتال است که یادگیری آن می تواند برروی  تسلط شما روی دوربین تاثیرگذار باشد. تنظیمات دوربین خود را تغییر دهید تا تجربیات جدیدی به دست آورید و مشاهده کنید  که چه تحولی در عکس هایتان بوجود آمده است. حتما به مباحث دیافراگم و سرعت شاتر مراجعه کنید که این سه مبحث, ارکان اصلی مثلث نوردهی نیز می باشد.

نوردهی  در عکاسی ، سه رکن عمده  دارد،: یکی میزان گشودگی دریچه ی دیافراگم یا عدد دیافراگم که با f نشان داده می شود ، سرعت شاتر و رکن سوم حساسیت المان ثبت کننده ی تصویر ( فیلم عکاسی یا سنسور الکترونیکی CCD یا CMOS ) نسبت به نور دریافتی.

حساسیت سنسور یا فیلم عکاسی نسبت به نور را با مقیاسی به نام ISO نشان داده می شود. هرچقدر این عدد کوچکتر باشد یعنی سنسور در وضعیتی با حساسیت کمتری قرار گرفته و باید نور بیشتری به سنسور برسد تا تصویر به صورت روشن ثبت شود و هرچه عدد ISO بزرگتر باشد یعنی حساسیت سنسور بیشتر است و با نور کمتری تصویر را می توانیم ثبت کنیم. در عکاسی با دوربین آنالوگ با توجه به سوژه و موقعیت عکاسی از نقطه نظر نوردهی باید فیلم عکاسی با حساسیت مناسب را در دوربین قرار دهیم در حالی که در عکاسی دیجیتال با توجه به سنسور استفاده شده در دوربین ، قابلیت تنظیم سریع حساسیت سنسور با استفاده از منوهای موجود در دوربین وجود دارد – توجه داشته باشید که نکته ی اخیر یکی ازبرتری های دوربین های دیجیتال نسبت به دوربینهای آنالوگ به شمار می رود. تصور کنید که در یک سفر تفریحی میخواستید از یک کویر و پس از آن، در ادامه از درون یک غار کمنور عکاسی کنید ، برای تنظیم حساسیت موردنیاز ناچار به طی پروسه ی تعویض فیلم بودید، اما با فشار دادن  یک دکمه در دوربینهای دیجیتال این می توانید آن را انجام دهیر. معمولا همه ی دوربین های دیجیتال قابلیت عکاسی از بازه ی ISO200 تا ISO 1600 را دارند. البته دوربینهای جدیدتر بازه ی حساسیت بسیار گسترده تری را پوشش می­دهند.

 برای تنظیم نوردهی در عکاسی باید از سه ابزارِ دیافراگم، سرعت شاتر و حساسیت سنسور استفاده ی مناسب کنیم. دیافراگم را روی یک عدد مناسب ثابت نگه داشته ایم (مثلا f 1.8) حال باید با کنترل همزمان سرعت شاتر و ISO ی مناسب نور کافی و مد نظرمان را به دست آوریم.  اگر در یک محیط بسیار پرنور – ظهر یک روز آفتابی- عکس می گیریم روشن است که باید از شاترر سریعتر و حساسیت کمتری استفاده کنیم. در محیطهای کمنورتر این امر دقت بیشتری را می­ طلبد. اگربدون سه پایه عکاسی می کنیم هرچه زمان نوردهی ما بیشتر باشد – شاتر کندتر- امکان تکان خوردن دست و درنتیجه محو شدن تصویر بیشتر است بنابراین در چنین شرایطی باید سرعت شاتر را بالا ببریم ، بالا رفتن سرعت شاتر به کمتر شدن نور دریافتی منجر می­شود، در نتیجه باید حساسیت سنسور را زیاد کنیم (یعنی ISO های بالاتر) تا بتوانیم کمبود  نور ورودی  را جبران کنیم.

نکته:وقتی دیافراگم ثابت باشد روشنایی تصویر با حاصل ضرب ISO در سرعت شاتر متناسب می شود.و یا درحالتی مشابه اگر بخواهیم از موضوعی متحرک عکس بگیریم ( مثلا عکاسی ورزشی) اگر سرعت شاتر کم باشد ، امکان تصویر محو وجود دارد ، در این حالت برای به دست آوردن تصویر واضح به اصطلاح فریز کردن سوژه  باید سرعت شاتر را بالا ببریم. برای جبرانن نور، باید از ISO های بالا استفاده کنیم تا عکس به دست آمده  روشنایی کافی را داشته باشد .

 بالابردن ISO تاثیر منفی در کیفیت عکس ثبت شده می گذارد، یا به اطلاح تصویر ما دچار "نویز" میشود.  این نکته را هم باید در هنگام عکاسی لحاظ کرد. یکی از آزمونهای مهم برای رده بندی کیفی دوربین ها ، مقایسه ی نویز تصویرهای ثبت شده در ISOهای مختلف است. نویز و کیفیت تصویر  به ISO بستگی ندارد.دوربینهای دیجیتال امروزی قابلیت تنظیم ISO خودکار دارند ،، به این  صورت که با قرار دادن ISO در حالت خودکار ، دوربین با توجه به نورمحیط و سرعت شاتر ISOمناسب را انتخاب خواهد کرد.

 

 


Aesthetics to rolex replica improve the new replica watches generation, will pay attention to replica rolex look, some people on the back of rolex replica watches the watch movement has a can not extricate themselves love, in order to meet this demand, many brands have done back through the table.