قانون مثلثی در عکاسی

در دنیای عکاسی مفهومی وجود دارد به اسم مثلث عکاسی یا مثلث پرتوگیری. حسگرهای قدیمی که به شکل فیلم بودند و در تاریک‌ خانه ظاهر می‌شدند تا حسگرهای دیجیتال امروزی که از ماده‌ای حساس به نور تشکیل شده اند، همه بر اساس واکنش نسبت به نور کار می‌کنند. حسگر دیجیتال با دریافت نور، سیگنالی بسیار ضعیف ایجاد خواهد کرد که معرف مقدار و رنگ نور است. هر یک از پیکسل‌های روی حسگر،از یک نقطه از تصویر ایجاد شده است  و در نهایت تمام تصویر ازز کنار هم قرار گرفتن اطلاعات پیکسل‌های مختلف، به دست می آید.مثلث عکاسی در خرید هر دوربینی، از مهم‌ترین مسائل می باشد.

مثلث عکاسی، مثلث معروفی شامل سرعت شاتر ، گشادگی نسبی دیافراگم و حساسیت نورسنجی یا ISO می باشد. این سه فاکتور مهم همواره سه ضلع سازنده ی یک عکس هستند. هر سه پارامتر روی اکسپوژر یا پرتوگیری و در نتیجه روشنایی تصویر اثرگذار خواهد بودو در فوکوس و نویز عکس دخیل می باشند. در اینجا با مثلث عکاسی  آشنا خواهیم شد.

دیافراگم

 روی بدنه ی دوربین یا لنز شما دکمه یا چرخ دنده ای وجود دارد که دیافراگم را تعیین می کند. اگر شما از یک دوربین یا لنز قدیمی تر را  استفاده می کنید، کنترل کننده ی دیافراگم حلقه ای است که  روی خود لنز چرخیده می شود. در حالیکه دکمه ها را فشار می دهید یا چرخ دنده  روی لنز را می چرخانید، شما یک سری از اعداد در منظره یاب یا بر روی خود لنز مشاهده می کنید که روند افزایشی خواهند داشت. بطور مثال ۴ ، ۵.۶،۸،۱۱،۱۶ وگاهی ۲۲. هر کدام از این اعداد مربوط به میزان باز بودن دریچه لنز برای عبور نور است که عدد دیافراگم نامیده می شود. اولین کارکرد دریچه لنز مقدار نوری که به فیلم یا سنسور دوربین در مدت زمان نوردهی می رسد را کنترل می کند. هر چه عدد دیافراگم کمتر باشد، دیافراگم بازتر خواهد بود و هرچه عدد عدد دیافراگم بیشتر باشد، دیافراگم بسته تر خواهد بود. نکته ی قابل توجه این است که هر بار شما عدد دیافراگم را از ۴ به ۵.۶ تغییردهید ، میزان نوری که از طریق لنز وارد گردد نصف می شود. اگر عدد دیافراگم را از ۱۱ به ۸ کم کنید ، میزان نور تقریبا دوبرابرخواهد شد.

شاتر

 دوربین شما می تواند سرعت شاتری بسیار بالا از ۱/۸۰۰۰ ثانیه تا سرعت شاتر پایینی مثل ۳۰ ثانیه به شما ارائه دهد و این  به مدل و مارک دوربین بسگی دارد. سرعت شاتر مقدار زمانی را که نور از طریق لنز روی فیلم یا سنسور حساس به نور ثبت می کند تحت کنترل قرار می دهد. قاعده ای که در مورد نصف و یا دوبرابر شدن برای دیافراگم استفاده می کنیم ، در مورد سرعت شاتر هم کاربرد خواهد داشت. مثلا وقتی سرعت شاتر را بر روی ۵۰۰ می گذاریم ، در واقع این عدد کسر ۱/۵۰۰ ثانیه را نشان خواهد داد.  اگر سرعت شاتر را از ۵۰۰ به ۲۵۰ تغییر دهیم، این زمان به ۱/۲۵۰ قابل تغییر می باشد. در واقع با افزایش عدد، زمان نوردهی کمتر شده و بالعکس.

حساسیت به نور 

آخرین ضلع مثلث ایزو می باشد. فارغ از اینکه از دوربین آنالوگ یا دیجیتال استفاده می کنید، اندازه ی ایزو بر روی ترکیب شاتر و دیافراگمی که انتخاب کرده تاثیر مستقیمی خواهد گذاشت . برای اینکه بهتر متوجه تاثیر ایزودر عکس گرفتن شوید، می توانید ایزو را یک زنبور کارگر در نظر بگیرید، در اینصورت وقتی ایزو دوربین را ۱۰۰ قرار بگذارید ، مشابه این است که ۱۰۰ زنبور کارگر داشته باشید. و اگر ایزو بر روی ۲۰۰ باشد، ۲۰۰ زنبور کارگر خواهید داشت. وظیفه ی اینن زنبورهای کارگر این است که نورهایی که از طریق لنز بیرون می زند را جمع کرده و یک تصویر درست کند. اگر دو دوربین هر دو با دیافراگم های ۵.۶ باشند تا میزان نور وارد شده از طریق لنز یکسان باشد. کدام دوربین سریعتر عکس می گیرد؟ طبیعتا دوربینی که ۲۰۰ زنبور کارگر دارد بهتر عکس می گیرد.